19 lipca 2010 została uruchomiona pilotażowa wersja Jagiellońskiej Biblioteki Cyfrowej. W ciągu roku zostało opublikowanych ponad 57 tysięcy publikacji, co pozwala stwierdzić, iż JBC jest najszybciej rozwijającą się biblioteką cyfrową w Polsce. W zestawieniu Federacji Bibliotek Cyfrowych JBC zajmuje czwarte miejsce pod względem liczby zamieszczonych publikacji — rok temu było to miejsce 39.
Zasoby JBC udostępnione na platformie dLibra są wynikiem realizacji projektu Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, którego celem jest udostępnienie w Internecie jak największej liczby zdigitalizowanych czasopism oraz dokumentów bibliotecznych. Zamieszczone publikacje mieszczą się w kilku kategoriach: czasopisma, dokumenty życia społecznego, książki, muzykalia, rękopisy, starodruki, zbiory ikonograficzne, zbiory kartograficzne.
W miarę postępu prac konserwatorskich i digitalizacji kolejnych woluminów kolekcja JBC jest sukcesywnie powiększana. Konserwacja najcenniejszych zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej nie jest jedynym celem projektu — ważne jest także udostępnienie zbiorów w postaci pełnotekstowych wersji jak największej liczbie czytelników. Podobnie jak w kilkunastu innych polskich bibliotekach cyfrowych korzystanie z publikacji nie wymaga specjalnego logowania, jest bezpłatne i możliwe praktycznie bez ograniczeń z każdego urządzenia podłączonego do sieci. Wykorzystana w JBC platforma dLibra pozwala na bardzo proste i wygodne przeglądanie, czytanie oraz pełnotekstowe przeszukiwanie. dLibra zawiera wiele narzędzi ułatwiających czytelnikom korzystanie z cyfrowych dokumentów. Bardzo praktyczne jest oddzielanie warstwy treści od tła, które pozwala na wyeliminowanie zniekształceń tekstu będących wynikiem upływu czasu lub zniszczeń.
Zbiory, które skanujemy w pierwszej kolejności, są tak zniszczone, że korzystanie z nich przez czytelników jest bardzo utrudnione. Gdyby nie zostały poddane konserwacji i digitalizacji, odtworzenie ich treści z czasem stałoby się niemożliwe. Po zdigitalizowaniu i konserwacji zbiory zostaną zamknięte w skarbcu BJ i wyłączone z udostępniania. Korzystać z nich będzie można tylko podczas specjalnych prac badawczych i eksponować na niektórych wystawach — mówi prof. dr hab. Zdzisław Pietrzyk, Dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej, pełniący jednocześnie funkcję Kierownika Projektu Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa. Ze zbioru czasopism w pierwszej kolejności kopiowane i utrwalane w formie elektronicznej są pozycje najbardziej zniszczone, a jednocześnie najchętniej czytane oraz egzemplarze jedyne w kraju.
Wśród czasopism, które już w całości można przeglądać w JBC warto wyróżnić następujące tytuły: „Gazeta Lwowska” (1811-1939), „Almanach Nowej Sztuki” (1924-1925), „Co tydzień” (1798-1799), „Goniec Krakowski” (1918-1926), „Goniec Obozowy” (1940-1945), „Kurjer Drohobycki” (1899-1900), „Kurjer Stryjski” (1895), „Katolik” (1897-1900), „Ognisko: organ uczącej się młodzieży polskiej” (1889-1890), „Podgórzanin” (1900), „Podhalanin” (1898-1900), „Pszonka” (1839-1845) oraz Druki Sejmu Krajowego we Lwowie obejmujące nie tylko sprawozdania stenograficzne, protokoły, alegata, uchwały, ale także regulaminy i wykazy członków.
Spośród zbioru jedynych w Polsce egzemplarzy czasopism opublikowano już 143 tytuły z planowanych 215. Wyjątkowość opublikowanych czasopism ze zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej polega również na tym, iż znajdują się wśród nich numery czasopism poddawanych cenzurze, jednak z pełnymi tekstami artykułów, bez białych plam. Oprócz czasopism, dostępnych jest też 136 tytułów książek, 255 rękopisów, w tym sławne dzieło Mikołaja Kopernika „O obrotach sfer niebieskich”, rękopisy Fryderyka Chopina, a także publikacje z innych kategorii, m.in. mapy dawnego Krakowa. W tym roku planowane jest zakończenie publikacji „Gazety Narodowej”, „Głosu Narodu”, dzienników urzędowych województw międzywojennej Polski, jak również kolejnych 72 tytułów jedynych w Polsce egzemplarzy czasopism.